• ۰۷ / مهر ۱۳۹۷ / ۱۳:۵۳
  • شناسه خبر : 170

باغ هفت‌تنان؛ مقبره هفت عارف و درویش در شیراز + عکس

پایگاه اینترنتی ” اول فارس “> اجتماعی: یکی از بناهای که کریم خان در شیراز احداث کرد، باغی مصفا در دامنه کوه چهل مقام به نام هفت تنان است که در آن هفت نفر از عارفان و درویشا‌ن قرن‌های گذشته آرمیده‌اند. به گزارش ” اول فارس “، کریم‌خان زند در زمان دوران حکومت خود در […]

پایگاه اینترنتی ” اول فارس “> اجتماعی: یکی از بناهای که کریم خان در شیراز احداث کرد، باغی مصفا در دامنه کوه چهل مقام به نام هفت تنان است که در آن هفت نفر از عارفان و درویشا‌ن قرن‌های گذشته آرمیده‌اند.

به گزارش ” اول فارس “، کریم‌خان زند در زمان دوران حکومت خود در شیراز اقدامات فاخری را جهت عمران و آبادانی این شهر انجام داد و بناهای فراوانی را احداث کرد که اکنون این بناها به یکی از مهم‌ترین بناهای گردشگری این شهر تبدیل شده است.
یکی از بناهای که کریم خان در شیراز احداث کرد، باغی مصفا در دامنه کوه چهل مقام به نام هفت تنان است که در زبان عامه مردم هفت‌تن نامیده می‌شود.

بقعه هفت‌تنان در سه راهی بلوار هفت‌تنان قرار دارد و علت نامگذاری آن این است که قبر هفت نفر از عارفان و درویشان قرن‌های گذشته در میانه حیاط آن قرار دارد.

در این باغ، ساختمانی در شمال حیاط قرار دارد که دو اتاق در دو سوی چپ و راست آن است. این ساختمان ۲۸ متر درازا و ۵/۵ متر پهنا و ۱۲ متر بلندی دارد.

دو ستون سنگی یک تکه از کارهای بی‌مانند کریم خان است که در جلوی ایوان، سقف چوبی و مسطح آن را نگه می‌دارد.

در طاقچه‌های بالایی این ایوان، ۵ نقاشی زیبا به وسیله رنگ روغن بر روی گچ انجام شده است که کار «آقا صادق» نقاش چیره‌دست روزگار زندیه است و می‌توان آن‌ها را از شاهکارهای نقاشی دوره زندیه دانست.

تصویرهای این ۵ نقاشی از چپ به راست این چنین است: نقاشی اول، درویشی را با کشکول و تبرزین و ریشی سفید نشان می‌دهد؛ نقاشی دوم، حضرت موسی(ع) را در حال شبانی نشان می‌دهد که گوسفندانی جلوی او مشغول به چریدن هستند! نقاشی سوم(وسط ایوان) منظره عاشق شدن شیخ صنعان به دختر نصرانی را نشان می‌دهد؛ در حالی که شیخ در جمع مریدان است و دختر ترسا در بالای سر او است و نگاه شیخ به سوی او خیره شده است.
نقاشی چهارم، صحنه قربانی کردن حضرت اسماعیل(ع) را به‌وسیله حضرت ابراهیم(ع) نشان می‌دهد.

نقاشی پنجم درویشی را نشان می‌دهد (برخی آن را سعدی یا حافظ می‌دانند و بعضی هم آن را شاه عباس کبیر می‌خوانند).

در حیاط باغ و در محوطه پایین‌تر از سکوی جلوی ساختمان و در میان درختان، هفت سنگ قبر یک اندازه و یک شکل، بدون هیچ‌گونه نوشته‌ای قرار دارد. شش سنگ قبر در یک ردیف و به موازات هم و هفتمین آن‌ها در ردیفی دیگر به صورت تنها در سمت پایین قبر ششم قرار دارد.

اندازه این سنگ‌ها ۳۶۰ در ۷۸ سانتی‌متر است و همگی در زمان زندیه به کار گذاشته شده‌اند. این بنا تا سال‌ها پیش، خانقاه درویش‌ها و مرتاضان بود و اکنون چند سالی است که به موزه سنگ تبدیل شده و نمونه‌هایی از سنگ‌های تاریخی و کتیبه‌های کهن در آن نگه‌داری می‌شود.

ثبت دیدگاه