سعدی شیرازی:راست گفتی که فرج یابی اگر صبر کنی

در این گزارش ادبی اول فارس سعدی » دیوان اشعار » غزلیات »غزل شمارهٔ ۱ از غزلیات دیوان اشعار سعدی شیرازی را می خوانید. هر چه در روی تو گویند به زیبایی هست وان چه در چشم تو از شوخی و رعنایی هست  *** سروها دیدم در باغ و تأمل کردم قامتی نیست که چون تو به دلارایی هست  *** ای که مانند تو بلبل به سخندانی نیست نتوان گفت که طوطی به شکرخایی هست  *** نه تو را از من مسکین نه گل خندان را خبر از مشغله بلبل سودایی هست  *** راست گفتی که فرج یابی اگر صبر کنی صبر نیکست کسی را که توانایی هست  *** هرگز از دوست شنیدی که کسی بشکیبد دوستی نیست در آن دل که شکیبایی هست  *** خبر از عشق نبودست و نباشد همه عمر هر که او را خبر از شنعت و رسوایی هست  *** آن نه تنهاست که با یاد تو انسی دارد تا نگویی که مرا طاقت تنهایی هست  *** همه را دیده به رویت نگرانست ولیک همه کس را نتوان گفت که بینایی هست  *** گفته بودی همه زرقند و فریبند و فسوس سعدی آن نیست ولیکن چو تو فرمایی هست