تسنیم : تالابها سرمایههای آبی و مایه حیات و آبادی و زندگیاند؛ تالابها از ظرفیتهای بینظیر استان فارس هستند؛ البته اگر آب داشته باشند و آبادی؛ ولی سالهاست که این سرمایههای آبی و آبادی و زیبایی و حیاتبخش بهدلایل متعددی بیآب و بیرمق شدهاند؛ خشک و بیجان شدهاند و گاهی که از شدت خشکی و بیآبی دچار عطشِ بسیار شدهاند، دست به خودسوزی میزنند و به بستری خشک و سوزان با گداختههای آتش تبدیل میشوند.
13 تالاب در سطح استان فارس وجود دارد که 5 تالاب عضو کنوانسیون بینالمللی رامسر هستند؛ یعنی تالابهای طشت، کمجان، بختگان، پریشان و ارژن، اما خشکی حتی به این 5 تالاب بزرگ و بینالمللی فارس هم رحم نکرده است؛ خشکیای که از یک سو حاصل خساست آسمان و کمبود و نبود بارش است و از سوی دیگر حاصل حفر بیشمار چاههای مجاز و غیرمجاز و برداشت بیحسابِ آب از سفرههای زیرزمینی.
تالابها که بمیرند با خودشان حیات بسیاری از موجودات و جانوران و گیاهان را هم به قهقرا میبرند و مرگشان، مرگ یک سرزمین و رخت بستن حیات از آن میشود، برای همین چند سالی میشود که فعالان محیط زیست به تکاپو افتادهاند تا در اندک رمق و جانی که در برخی تالابها باقی مانده، بدمند و مانع از مرگ و نابودی همیشگی آنها شوند، اما انگار برای این فعالیتهای دلسوزانه هم کمی دیر شده است، زیرا حتی اگر بتوان با پر کردن چاههای غیرمجاز تا حدی به تغذیه تالابها کمک کرد، با چاههای پروانهدار که بیش از حد مجاز آب برداشت میکنند و شیره جان زمین را میمکند، چه باید کرد؟ یا با سدهای بالادست و ابرهایی که دیگر خشک و بیبار شدهاند؟!
هجوم گرد و خاک به شهرهای استان فارس که تالاب های بختگان ،کافتر و پریشان کامل خشک شده اند
تالابهای استان فارس مدتهاست که حالوروز خوشی ندارند؛ امسال اما به شرایط غمبار و تأثرانگیزی رسیدهاند؛ وضعیت اکثرشان بحرانی است و خشک شدهاند؛ خشک، بیجان و در حال فرونشست و تبدیل شدن به کانون گردوغبار؛ تالابهایی مثل پریشان و بختگان و...
تسنیم : تالابها سرمایههای آبی و مایه حیات و آبادی و زندگیاند؛ تالابها از ظرفیتهای بینظیر استان فارس هستند؛ البته اگر آب داشته باشند و آبادی؛ ولی سالهاست که این سرمایههای آبی و آبادی و زیبایی و حیاتبخش بهدلایل متعددی بیآب و بیرمق شدهاند؛ خشک و بیجان شدهاند و گاهی که از شدت خشکی و بیآبی دچار عطشِ بسیار شدهاند، دست به خودسوزی میزنند و به بستری خشک و سوزان با گداختههای آتش تبدیل میشوند.
13 تالاب در سطح استان فارس وجود دارد که 5 تالاب عضو کنوانسیون بینالمللی رامسر هستند؛ یعنی تالابهای طشت، کمجان، بختگان، پریشان و ارژن، اما خشکی حتی به این 5 تالاب بزرگ و بینالمللی فارس هم رحم نکرده است؛ خشکیای که از یک سو حاصل خساست آسمان و کمبود و نبود بارش است و از سوی دیگر حاصل حفر بیشمار چاههای مجاز و غیرمجاز و برداشت بیحسابِ آب از سفرههای زیرزمینی.
تالابها که بمیرند با خودشان حیات بسیاری از موجودات و جانوران و گیاهان را هم به قهقرا میبرند و مرگشان، مرگ یک سرزمین و رخت بستن حیات از آن میشود، برای همین چند سالی میشود که فعالان محیط زیست به تکاپو افتادهاند تا در اندک رمق و جانی که در برخی تالابها باقی مانده، بدمند و مانع از مرگ و نابودی همیشگی آنها شوند، اما انگار برای این فعالیتهای دلسوزانه هم کمی دیر شده است، زیرا حتی اگر بتوان با پر کردن چاههای غیرمجاز تا حدی به تغذیه تالابها کمک کرد، با چاههای پروانهدار که بیش از حد مجاز آب برداشت میکنند و شیره جان زمین را میمکند، چه باید کرد؟ یا با سدهای بالادست و ابرهایی که دیگر خشک و بیبار شدهاند؟!
تسنیم : تالابها سرمایههای آبی و مایه حیات و آبادی و زندگیاند؛ تالابها از ظرفیتهای بینظیر استان فارس هستند؛ البته اگر آب داشته باشند و آبادی؛ ولی سالهاست که این سرمایههای آبی و آبادی و زیبایی و حیاتبخش بهدلایل متعددی بیآب و بیرمق شدهاند؛ خشک و بیجان شدهاند و گاهی که از شدت خشکی و بیآبی دچار عطشِ بسیار شدهاند، دست به خودسوزی میزنند و به بستری خشک و سوزان با گداختههای آتش تبدیل میشوند.
13 تالاب در سطح استان فارس وجود دارد که 5 تالاب عضو کنوانسیون بینالمللی رامسر هستند؛ یعنی تالابهای طشت، کمجان، بختگان، پریشان و ارژن، اما خشکی حتی به این 5 تالاب بزرگ و بینالمللی فارس هم رحم نکرده است؛ خشکیای که از یک سو حاصل خساست آسمان و کمبود و نبود بارش است و از سوی دیگر حاصل حفر بیشمار چاههای مجاز و غیرمجاز و برداشت بیحسابِ آب از سفرههای زیرزمینی.
تالابها که بمیرند با خودشان حیات بسیاری از موجودات و جانوران و گیاهان را هم به قهقرا میبرند و مرگشان، مرگ یک سرزمین و رخت بستن حیات از آن میشود، برای همین چند سالی میشود که فعالان محیط زیست به تکاپو افتادهاند تا در اندک رمق و جانی که در برخی تالابها باقی مانده، بدمند و مانع از مرگ و نابودی همیشگی آنها شوند، اما انگار برای این فعالیتهای دلسوزانه هم کمی دیر شده است، زیرا حتی اگر بتوان با پر کردن چاههای غیرمجاز تا حدی به تغذیه تالابها کمک کرد، با چاههای پروانهدار که بیش از حد مجاز آب برداشت میکنند و شیره جان زمین را میمکند، چه باید کرد؟ یا با سدهای بالادست و ابرهایی که دیگر خشک و بیبار شدهاند؟!
🔗 لینک کوتاه:
💬 دیدگاهها (0)
نظر خود را بنویسید