احتمال کشف ویرانه های ورزشگاه پارس شیراز بعنوان اثر باستانی

حرف به‌حق و خواسته مردم فارس  این است که آقایان مسئول در استان فریادرس ورزش فارس باشید.چرا ورزشگاه  پارس شیراز نمی‌تواند میزبان رقابت‌های فوتبال باشد و دائما مدیران از افتتاح ناقص آن سخن می‌گویند؟! قاسم محمدی در  "ورزش‌سه" نوشت:  در سال ۱۳۷۶ مهندس غلامرضا صحراییان استاندار وقت فارس کلنگ احداث مجموعه ورزشی پارس را با بودجه‌ای بالغ بر ۶٠ میلیارد ریال به زمین زد. این مجموعه ورزشی در قطعه زمینی به مساحت ۶۴ هکتار واقع در جنوب شرق شیراز و در شهرک میانرود احداث شد. گرچه در ابتدا مصوب شده بود در این مجموعه استادیوم فوتبال با گنجایش 25 هزار نفر ساخته شود اما پس از چند سال و هنگامی که این مجموعه ورزشی حدود 25 درصد پیشرفت داشت، با تلاش و پیگیری‌های دکتر رشید خدابخش، مدیرکل وقت تربیت بدنی و همیاری دکتر رضازاده، استاندار فارس و همچنین رایزنی با سازمان تربیت بدنی، گنجایش سکوی تماشاگران تغییر پیدا کرد و به پروژه ورزشگاه ۵۰ هزار نفری تبدیل شد. پس از 22 سال از زمان ابتدایی کلنگ زنی این پروژه (البته گفتنی است ۱۷ سال ابتدایی آغاز این پروژه، ورزشگاه تنها ۵۵ درصد پیشرفت فیزیکی داشت) بالاخره در سال 1394 در پی تلاش و عزم جدی مسئولین و خواست مردم و ورزشکاران، با اختصاص بودجه‌ای بالغ بر ۵۴٠ میلیارد ریال، ساخت استادیوم فوتبال شتاب بیشتری به خود گرفت. در نهایت دکتر افشانی، استاندار وقت فارس به جهت تسریع در روند بهره‌برداری از این ورزشگاه، دست به اقداماتی زد و از محل اعتبارات عمرانی استان دیوارکشی، درب ورودی، محوطه سازی، فضای سبز، روشنایی محوطه و پارکینگ‌ها ساخته شد. بالاخره در اول اردیبهشت سال ۹۶ فاز اول این مجموعه رسما توسط دکتر سلطانی‌فر، وزیر وقت ورزش و جوانان از طریق ویدیو کنفرانس با دکتر روحانی، رئیس‌جمهور سابق افتتاح شد. با تصمیم مسئولین و تاکید پیمانکار به ایجاد شرایط مناسب برای چمن تازه کاشته شده، ٢١ مردادماه ١٣٩٧ این زمین با برگزاری مسابقه دو تیم قشقایی و مس رفسنجان در چهارچوب بازی‌های لیگ دسته اول فوتبال کشور به شکل کاملا رسمی مورد بهره‌برداری قرار گرفت. پس از آن بود که زمین چمن پارس آماده برگزاری مسابقات فوتبال تیم‌های فجر شهید سپاسی و شهدای قشقایی در لیگ دسته اول فوتبال باشگاه‌های کشور و حتی تمرینات این تیم‌ها به‌مدت دو سال پیاپی گردید. اما امروز چرا این ورزشگاه نمی‌تواند میزبان رقابت‌های فوتبال باشد و دائما مدیران از افتتاح ناقص آن سخن می‌گویند؟!

ورزشگاه پارس چه مشکلاتی دارد؟

هرچند زمین این ورزشگاه از همان روزهای اول بهره‌برداری چمن مناسبی نداشت اما سایر امکانات آن در حد استاندارد بود تا جایی که قرار بود در خردادماه ۱۳۹۹ فینال جام حذفی کشور در آن استادیوم برگزار شود که متاسفانه به دلیل شیوع بیماری کرونا این امر محقق نشد. طی چندسال اخیر (سال 1400 تاکنون) هر چهار مدیرکل ورزش و جوانان استان با همراهی استاندار فارس رسما اعلام کرده‌اند درصدد رفع نواقص این استادیوم هستند. اما چه نواقصی؟ در سال ۱۴۰۰ پس از صعود فجر شهید سپاسی به لیگ برتر، مدیرکل وقت ورزش و جوانان فارس تصمیم گرفت تا زمین چمن ورزشگاه را در راستای استفاده بهتر تعویض نمایند و تا مهیا شدن شرایط مناسب چمن ورزشگاه پارس، بازی‌های تیم‌های فوتبال شیراز در زمین چمن مجموعه ورزشی حافظیه برگزار گردد. متاسفانه به دلیل نبودن منابع مالی و اعتبار کافی، بخشی از تجهیزات ورزشگاه پارس را به‌منظور رفع نواقص به ورزشگاه حافظیه انتقال دادند که مهم‌ترین آنها پروژکتورهای ورزشگاه، نیمکت‌های ذخیره، کمدهای رختکن، تیرک‌های دروازه و... بود. اگر منظور مسئولین این نواقص است که ربطی به افتتاح نداشته و ندارد اما اگر منظور ایشان سیستم صوتی، دوربین مداربسته و گیت‌های ورودی است، حرفشان درست است و باید شرکت توسعه ‌تجهیز اماکن ورزشی در این ارتباط اقدام نماید. اما طی این چند سال چه اقدام موثری در این خصوص توسط مدیران برای رفع این سه نقیصه صورت پذیرفته است؟!

قصه پرغصه این استادیوم بزرگ و زیبا

پس از افتتاح ورزشگاه پارس بنا به ضرورت ۳۵ نفر کادر اداری، خدماتی تا حدود دوسال در آن استادیوم مشغول به کار بودند و وظیفه حفظ و ‌نگهداری از مجموعه را بر عهده داشتند تا اینکه مدیرکل وقت در سال ۱۳۹۹ به دلیل نداشتن اعتبار برای پرداخت حقوق پرسنل، ۳۰ نفر از نیروهای فعال در مجموعه را تعدیل کرد. بدین ترتیب در حال حاضر تنها 7 نفر شامل نگهبان و کارگر کار حفظ و حراست ‌این مجموعه عظیم را به‌عهده دارند. این تصمیم و تعدیل نیروهای ورزشگاه پارس نتایجی داشت که گریبان این مجموعه را گرفت. 1- از بین رفتن چمن تازه کشت شده آن مجموعه در سال ۱۳۹۹ ۲- سرقت اموال ورزشگاه ۳- خشک شدن و از بین رفتن فضای سبز ورزشگاه ۴- قطع انشعاب آب مجموعه از همان سال تا امروز به دلیل بدهی ۵- از بین رفتن پیست تارتان و از همه بدتر سپردن ورزشگاه به هیئت اتومبیلرانی و... راه‌کار بروف‌رفت از حجم عظیم مشکلات این نکته را باید مد نظر داشت که ردیف بودجه‌ای این ورزشگاه بسته نشده و می‌بایست تا سال‌های آینده برای تکمیل سایر بخش‌ها اعتبار از سوی دولت به این مجموعه اختصاص یابد تا پروژه به‌طور کامل تکمیل شود. با بررسی دقیق و مستندات کافی و بازدید به عمل آمده در حال حاضر چمن ورزشگاه پارس با تلاشی که در دو سال اخیر صورت گرفته ایده‌آل است و از همین الان هم می‌توان در آن مسابقات را برگزار نمود به شرط آنکه پروژکتورها، نیمکت ذخیره‌ها، تیرک دروازه‌ها و کمدهای رختکن را بازگردانده و یا جدید خریداری شود و نواقصی را که به دلیل سهل انگاری در دو سه سال اخیر در آن مجموعه ایجاد شده را برطرف کرد تا مسابقات تیم‌های فجر شهید سپاسی و شهر راز در لیگ دسته اول فوتبال باشگاه‌های کشور در این ورزشگاه برگزار شود؛ چرا که ورزشگاه حافظیه هم با توجه به تلاشی که هیئت فوتبال شیراز دارد انجام می‌دهد چمن مناسبی ندارد و وعده و وعید دو سال اخیر مدیران مبنی بر تعویض چمن ورزشگاه حافظیه هم عملی نشده است. مهم‌تر اینکه پیمانکار چمن طلب 12 میلیاردی از مسئولین دارد و اعلام کرده تا وصول آن حاضر به واگذاری چمن نخواهد شد و البته کوتاهی هم در ادامه جهت حفظ چمن صورت گرفته است. ماحصل کلام اینکه انداختن تقصیرات به دوش دیگران مشکل ورزش استان را حل نمی‌کند. مردم و هواداران فوتبال خواهان تماشای بازی تیم‌های شیرازی برابر حریفانشان در ورزشگاه استاندارد و باکیفیت هستند و این حق طبیعی فارسی هاست و تا کی باید سکوت کنند و همه ساله تنها از مسئولین شعار بهره‌برداری از ورزشگاه را بشنوند؟! مدیر یا قبول مسئولیت می‌بایست چاره کار را بیابد، اتاق فکر تشکیل دهد و از نظرات کارشناسی اهل فن و دلسوزان کاربلد وپیشکسوتان استفاده کند. به هرحال ورزشگاه پارس با رفع برخی نواقص که به دلیل سهل انگاری و عدم تدبیر مناسب از سوی مدیران در سه سال گذشته صورت گرفته و باعث نقص در ورزشگاه گردیده والبته پرداخت حق الزحمه 12 میلیارد تومانی پیمانکار چمن آماده انجام رقابت‌های لیگ دسته اول فوتبال کشور است و حیف است که دو نماینده فوتبال فارس نتوانند در این ورزشگاه میزبان رقبای خود باشند. پس شایسته است تا هرچه سریع‌تر این مهم صورت گیرد تا مثل گذشته باز هم شاهد حضور هواداران پرشور شیرازی برای تشویق و حمایت از تیم‌های شیرازی در ورزشگاه پارس باشیم و به امید خدا موفقیت و سربلندی نمایندگان شیراز را نظاره‌گر شویم.

فریادرس ورزش فارس باشید!

روی سخن نگارنده که حرف به‌حق و خواسته مردم فارس است.، چطور است استانی همچون کرمان که از سابقه کم‌تری نسبت به فارس در ورزش برخوردار است در حال حاضر حداقل 4 ورزشگاه استاندارد برای انجام مسابقات فوتبال در سطح کشوری، ملی و آسیایی دارد و در بسیاری از رشته‌های ورزشی حضور چشم‌گیر و سرمایه‌گذاری کلان انجام داده است، اما در فارس ورزشکاران از داشتن تنها یک استادیوم که بتوانند میزبانی مسابقات فوتبال کشوری را انجام دهند محروم هستند؟! آقایان مسئول! در شیراز حتی یک ورزشگاه استاندارد برای انجام مسابقات رده‌های سنی فوتبال هم وجود ندارد و وزرشگاه قدیمی شهید دستغیب با استاندارد ملی فاصله بسیار دارد! آقايان مسئول! در شیراز و فارس استعدادهای بسیار دیده می‌شود اما زیرساخت مناسب جهت رشد و پرورش آنان نیست و این استعدادها مجبور به کوچ به استان‌های همجوار می‌شوند و یا به اجبار فعالیت خود را ترک می‌نمایند! در این ارتباط سخن بسیار است که به موقع بدان خواهیم پرداخت و اما هواداران و مردم فارس از مسئولین درخواست دارند تا به داد ورزش منفعل فارس برسند و در وهله اول عزم جدی برای بهره‌برداری از مجموعه پارس را در دستور کار قرار دهند و از دید وبازدیدهای تکراری دست بردارند و اگر هم بازدیدی دارند لااقل در همراهی خود از اهل فن بهره ببرند نه اینکه اطلاعات را از کسانی تهیه کنند که حاضر به بیان واقعیت نباشند. در پایان حتما باید به این نکته هم اشاره داشت که مردم خسته از وعده وعیدهای تکراری هستند!

امکانات ویژه و منحصربه‌فرد ورزشگاه پارس

ورزشگاه پارس چهارمین ورزشگاه بزرگ ایران به شمار می‌آید. استادیوم 50000 نفری پارس شیراز بر اساس مطالعات موردی فراوان طراحی شد تا ویژگی‌های مهمی اعم از طرفدارمحوری، نمادین بودن و زیبایی را در خود جای داده باشد. این استادیوم به گونه‌ای طراحی و ساخته شده که ديد كامل همه تماشاچيان مدنظر باشد به‌طوري كه حداكثر ديد تماشاچی از مركز زمين در شمال و جنوب 136 متر و در شرق و غرب 126 متر است. تونل‌ها و راه‌روهای استادیوم طوری پيش‌بينی شده كه وسايل نقليه از قبيل آتش نشانی، نظافت و همچنين كانتينرهای ویژه تلويزيون می‌توانند در مواقع لزوم تا نزديك جايگاه بيايند. از امکانات استادیوم میانرود می‌توان به رمپ، سقف پارچه‌ای، گرمایش چمن، پیست دوومیدانی، زمین تنیس، نورپردازی بدون دکل برق، دسترسی به خط دو مترو شیراز و... اشاره کرد. تفاوت اصلی معماری استادیوم پارس شیراز با سایر ورزشگاه‌های ایران طراحی سکوهای آن است به این معنا که سکوها سازه‌ای طراحی شده و به‌صورت دپو نیست؛ یعنی از فضای زیر سکوها استفاده حداکثری صورت پذیرفته است. این فضاها به بخش‌های اداری، سالن بدنسازی، دفاتر و کلاس‌های آموزشی اختصاص داده شده است. استادیوم 50000 نفری پارس مجهز به سیستم مدرن گرمایش از کف، پیست تارتان ۸ خطه، دکل‌های روشنایی ۱۲۰۰ لوکس و اسکوربردی به مساحت ۱۰۴ مترمربع است. این استادیوم دارای 4 رمپ سیلندری برای تخلیه تماشاگران از طبقات فوقانی می‌باشد. ورزشگاه پارس همچنین به‌عنوان برترین سازه بتنی سال ۱۳۹۳ انتخاب شد. سازه بتنی متقارن در سه گالری و سایبان فلزی با پوشش پارچه‌ای که ۷۵درصد استادیوم را سرپوشیده کرده است. از دیگر امکانات استادیوم پارس می‌توان به سونای خشک و جکوزی، سالن بدنسازی، ساختمان اداری، پارکینگ و همچنین فضاهای مخصوص تماشاگران و مهمانان ویژه اشاره کرد. نظر بدهید

جزئیات جالبی از کشف خمره‌های باستانی در محلۀ کوروش اهواز