به گزارش اول فارس، زنی ۵۲ ساله در مراجعه به مرکز مشاوره، از سال‌ها زندگی در ازدواجی ناخواسته، احساس تنهایی عاطفی، خستگی از مسئولیت‌های خانوادگی و نگرانی عمیق درباره وضعیت فرزندانش سخن گفت.

او در بیان تجربه خود اظهار کرد: گاهی فکر می‌کنم اگر همه این سال‌ها مانند یک رویا از جلوی چشمم بگذرد، چقدر سبک می‌شوم. ۵۲ سال دارم، اما احساس می‌کنم توانم در همان ۱۸ سالگی و روزی که مادرم دستم را گرفت و مرا به عقد مردی درآورد که انتخابم نبود، تمام شد.

این زن گفت: به پسرعمویم علاقه داشتم، اما دخالت‌ها و تصمیم اطرافیان باعث شد آن عشق را از دست بدهم. مادرم تصور می‌کرد ازدواج با مردی که ۱۰ سال از من بزرگ‌تر بود، به صلاح من است.

وی ادامه داد: همسرم دوران کودکی سختی را پشت سر گذاشته بود؛ یتیم شده و در خانه دایی بداخلاقش بزرگ شده بود. شاید او نیز قربانی گذشته خود بوده است، اما هیچ‌گاه یاد نگرفت چگونه به همسرش محبت کند و یک رابطه عاطفی سالم بسازد.

او با اشاره به مسئولیت‌های سنگین زندگی افزود: هر مشکلی پیش آمده، من آن را حل کرده‌ام. همسرم بیشتر وقت خود را در گوشی تلفن همراه، اخبار و فضای مجازی می‌گذراند و از نظر عاطفی آن‌قدر از من و بچه‌ها فاصله گرفته که گاهی احساس می‌کنم اصلاً ما را نمی‌بیند.

این مادر، نگرانی برای فرزندانش را مهم‌ترین درد خود دانست و گفت: پژمان، پسر بزرگم، قرار بود روزی تکیه‌گاهم باشد، اما اکنون از خانه فراری است. با دوستان نامناسب رفت‌وآمد دارد و متوجه شده‌ام به سیگار وابسته شده است. صبح‌ها تا ظهر می‌خوابد و شب‌ها، زمانی که همه خواب هستیم، به خانه بازمی‌گردد؛ انگار خانه برای او به زندان تبدیل شده است.

وی درباره فرزند دیگرش نیز اظهار کرد: آرین با وجود هوش و علاقه به درس، تنها یک هدف دارد؛ رفتن به دانشگاه. گاهی احساس می‌کنم او نیز فقط می‌خواهد از فضای سنگین خانه دور شود.

او با اشاره به فوت برادرش گفت: تنها کسی که در این سال‌ها واقعاً مرا درک می‌کرد، برادرم بود. در کنار او لازم نبود وانمود کنم که قوی هستم. اکنون که او را نیز از دست داده‌ام، احساس می‌کنم آخرین تکیه‌گاهم را از دست داده‌ام.

این زن افزود: از مادرم کینه دارم، چون فکر می‌کنم نخستین کسی بود که حق انتخاب را از من گرفت. از همسرم نیز عصبانی هستم، زیرا سال‌ها در کنار من بود، اما واقعاً همراه من نبود. از زندگی خسته‌ام، چون احساس می‌کنم همیشه برای دیگران زندگی کرده‌ام.

وی در پایان پرسید: آیا در ۵۲ سالگی هنوز می‌توانم از این چرخه بیرون بیایم؟ آیا می‌شود دوباره خودم باشم؛ نه قربانی گذشته و نه سپر همه، بلکه فقط خودم؟

مرضیه خداهمتی، کارشناس مرکز مشاوره آرامش پلیس فارس، در تحلیل این موضوع گفت: این مراجع پس از سال‌ها زندگی در یک ازدواج ناخواسته، تحمل مسئولیت‌های سنگین خانوادگی و محرومیت عاطفی، دچار فرسودگی روانی و احساس از دست دادن هویت فردی شده است.

وی افزود: مرگ برادر، به‌عنوان مهم‌ترین منبع حمایت عاطفی این زن، فشارهای روحی او را تشدید کرده و خشم‌ها و کینه‌های قدیمی را دوباره فعال کرده است.

خداهمتی ادامه داد: فرزندان نیز هرکدام به شکلی متفاوت از فضای عاطفی خانواده تأثیر پذیرفته‌اند. پژمان با فاصله گرفتن از خانه، معاشرت‌های نامناسب و مصرف سیگار و آرین با تمرکز بر تحصیل و تمایل به خروج از محیط خانواده، واکنش‌هایی متفاوت به این شرایط نشان داده‌اند.

کارشناس مرکز مشاوره آرامش پلیس فارس تأکید کرد: مسئله این خانواده صرفاً اختلاف میان زن و شوهر نیست، بلکه چرخه‌ای از محرومیت عاطفی، زخم‌های حل‌نشده، فرسودگی والدین و انتقال فشارهای روانی به فرزندان شکل گرفته است. شکستن این چرخه نیازمند گفت‌وگو، دریافت مشاوره تخصصی، بازتعریف نقش‌ها و توجه جدی به نیازهای عاطفی همه اعضای خانواده است.

سامانه تلفنی مرکز مشاوره آرامش پلیس فارس با شماره ۰۹۶۵۸۰، آماده ارائه خدمات مشاوره تلفنی در زمینه‌های خانوادگی، اجتماعی، ازدواج، تربیتی و دیگر موضوعات مرتبط است. شهروندان می‌توانند با تماس با این شماره، از خدمات مشاوره‌ای بهره‌مند شوند.