به گزارش اول فارس به نقل از روابط عمومی دانشکده تغذیه و علوم غذایی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شیراز، «آیدا نجفی» در تعریف این اختلال اظهار کرد: در پرخوری عصبی، فرد ناگهانی و در مدت کوتاهی مقدار زیادی غذای پرکالری، چرب و شیرین مصرف میکند. در چنین شرایطی غذا سریع خورده میشود و فرد تمرکزی بر طعم و مزه ندارد. این اختلال میتواند به افزایش وزن، مشکلات قلبی عروقی، اختلالات هورمونی و مواردی از این دست منجر شود.
نقش پروتئین در مدیریت پرخوری عصبی
نجفی با اشاره به نقش مصرف پروتئین در ابتدای وعده غذایی برای تنظیم اشتها تصریح کرد: بر همین اساس توصیه میشود ابتدا قسمت پروتئینی غذا مصرف شود. اگر صبحانه شامل پروتئین بیشتری باشد، پرخوری عصبی کاهش مییابد.
وی همچنین بر سرعت بخشیدن به احساس سیری هنگام مصرف غذاهای پروتئینی و حاوی فیبر تأکید کرد که احتمال پرخوری را کاهش میدهد و گفت: ترکیباتی مانند تخممرغ، پنیر و نان سبوسدار؛ ماست یونانی به همراه جو دوسر و گردو؛ عدسی یا لوبیا گرم میتوانند انتخابهای مناسبی در این زمینه باشند.
نظم در وعدههای غذایی؛ کلید پیشگیری از گرسنگی انفجاری
این کارشناس ارشد تغذیه بالینی همچنین توصیه کرد: انتخاب حجم غذای مناسب به طور منظم در وعدههای غذایی، راهکار مناسبی برای مدیریت پرخوری عصبی است.
او با تأکید بر اینکه هیچ یک از وعدههای غذایی نباید حذف شود، اضافه کرد: حفظ الگوی نظم در مصرف وعدههای غذایی و داشتن دو یا سه میانوعده، از گرسنگی انفجاری پیشگیری میکند.
میانوعدههای هدفدار و سیرکننده
داشتن میانوعدههای هدفدار، کوچک و سیرکننده توصیه دیگر این کارشناس بود و در این زمینه توضیح داد: یک عدد میوه به همراه چند عدد بادام؛ کراکر در کنار پنیر کمچرب یا هویج در کنار حمص، انتخابهای مناسبی هستند.
نجفی در ادامه با توصیه به نوشیدن آب کافی در طول روز، کمآبی را عامل اشتهای کاذب دانست.
شناسایی احساسات؛ گام اصلی در کنترل پرخوری
وی افزود: وقتی میل شدیدی به خوردن ایجاد میشود، یک موج هیجانی در حال رخ دادن است که اغلب چند دقیقه بیشتر طول نمیکشد. اگر فرد در این زمان بتواند به جای خوردن، سراغ یک فعالیت آرامشبخش برود، شدت میل کاهش مییابد. در چنین مواقعی دوش آب گرم میتواند تنش بدنی را کم کند، قدم زدن ذهن را آرام میکند، موسیقی ریتم تنفس را تنظیم میکند و نوشتن نیز احساسات و فشارهای درونی را تخلیه میکند. این فعالیتها به بدن میآموزد که راههای دیگری برای آرام شدن وجود دارد.
به گفته این کارشناس ارشد تغذیه بالینی، برای کنترل پرخوری عصبی لازم است فرد بداند قبل از حمله پرخوری چه احساسی داشته است. اگر در لحظهای که میل شدید به خوردن ایجاد میشود، فرد بتواند مکث کند و از خود بپرسد «من الان چه احساسی دارم؟ ناراحت هستم؟ خشمگینم؟ خستهام؟ تنها هستم؟» آگاهی نسبت به این احساس باعث کاهش واکنشهای هیجانی میشود.
نجفی در پایان یادآور شد: نامگذاری احساسات به ذهن کمک میکند آنها را مدیریت کند، نه اینکه از طریق خوردن از آنها فرار کند. این تمرین یکی از پایههای اصلی درمان پرخوری است.
💬 دیدگاهها (0)
نظر خود را بنویسید