به گزارش اول فارس ، شبانگاه ۲۴ تیر ماه بود که آرامش آسایشگاه سربازان تیپ ۳۸۸ ارتش در پادگان بمپور ایرانشهر با حمله موشکی دشمن برآشفت. در این حادثه تلخ، تعدادی از سربازان وطن مظلومانه به شهادت رسیدند و شماری نیز مجروح شدند. یکی از این لالههای شهید، عباس ۱۹ ساله، تنها پسر و دردانه خانواده حسامالدینی بود؛ جوان رعنایی که از کودکی خادم تبار حسین (ع) و در آرزوی پروازی از جنس شهادت بود.
محسن حسامالدینی، پدر این شهید بزرگوار گفت: عباس از نوجوانی خادمالشهدا بود و موکبهای عزاداری برگزار میکرد. او ادامه داد: هرگاه شهید به شهر میآوردند، حتما برای مراسم وداع و تشییع میرفت، داوطلبانه فیلمبرداری میکرد و کلیپ میساخت و با خواهش از من میخواست دعا کنم تا راه او نیز همینگونه باشد.
پدر این سرباز شهید بمپور با اشاره به ارادت ویژه پسرش به اهل بیت گفت: او عاشق امام حسین (ع) بود، هر سال به پیادهروی اربعین میرفت و سفر محبوب او زیارت عتبات و حرم مقدس امام رضا (ع) بود؛ او از دهسالگی تنهایی به زیارت رفته است.

حسامالدینی درباره پیشبینی شهادت پسرش گفت: عباس هیچگاه وصیتی نزد ما نگذاشت تا ما را ناراحت نکند، اما حرفهایش را با دوستانش زده بود. دوستانش گفتند که عباس به ما گفته بود من میروم و از بمپور برنمیگردم، بلکه شهادت آخر راه من است؛ گفته بود من میروم کربلا، شما هم پشت سر من بیایید.
خانواده حسامالدینی ۲ دختر و یک پسر داشت؛ عباس، پسر محبوب و دوستداشتنی همه اعضای خانواده بود که حالا رفتنش همه را پریشان کرده است. پدر شهید گفت: یکدانه پسرم فدای راه علی اکبر حسین (ع) شد؛ همان راهی که همیشه در جستجویش بود و دوست داشت طی کند.

مادر این شهید که تک پسر جوانش را از دست داده، شرایط سختی را سپری میکند. پدر شهید در این باره گفت: شهادت آرزوی عباس بود و به آرزویش هم رسید، اما با رفتنش همه ما را داغان کرده است. میدانیم که حالا عباس خوشحال است اما سخت میتوانیم با روزهای پس از او کنار بیاییم.
در باور مردم مسلمان ایران، شهادت نیازمند زندگی شهیدانه است، چنان که عباس زیست؛ همیشه در محفلهای عزای حسین (ع) حاضر بود، موکبگردانی میکرد، مودب، سختکوش و فروتن بود، آرزوی شهادت داشت و به گفته پدرش، سلوک، طرز فکر و منش او همچون یک مرد شجاع و پخته و متفاوت از بسیاری نوجوان و جوانانی بود که امروز میبینیم.
شایان ذکر است در این حادثه، علاوه بر عباس حسامالدینی، رضا شفیعی نیز از دیگر سربازانی بود که از آسایشگاه سربازان بمپور به درجه رفیع شهادت نائل آمد؛ او نیز تک پسر یک خانواده نورآبادی بود.منبع:ایرنا



💬 دیدگاهها (0)
نظر خود را بنویسید